Γειά σας νεραιδένιες!!!
Ζέστη σήμερα, ε; Τυχερές όσες είστε κοντά σε παραλία... Εγώ πάλι, είμαι με το air condition να δουλεύει στο φουλ και περιμένω πως και πως να έρθει η Πέμπτη, για να μαζέψω τα μπογαλάκια μου και να πάω στην Εύβοια.Στην Κύμη δεν έχω ίντερνετ, μα μην μου στεναχωριέστε, δεν θα χαθούμε γιατί- ευτυχώς- έχει ίντερνετ καφέ.
Μα μέχρι να έρθει η Πέμπτη έχω αρκετό τρέξιμο.
Ψώνια της τελευταίας στιγμής, δουλειές εντός και εκτός σπιτιού, που πρέπει να γίνουν ώστε όταν με το καλό θα επιστρέψω,όλα να είναι τακτοποιημένα και ένα ''πείραμα'' προς το χάλκινο καροτί στο χρώμα των μαλλιών μου, που είμαι αποφασισμένη να το επιχειρήσω αύριο με μια φίλη μου.
Ελπίζω να πετύχει γιατί αλλιώς με βλέπω να κυκλοφορώ με σκούφο... για τον επόμενο μήνα.
Ο Θεός βοηθός!!!
Σήμερα το απόγευμα ήρθε η φίλη μου η Ματίνα με τη νύφη της τη Βάγια, στο σπίτι και καθίσαμε για καφεδάκι στο μπαλκόνι.
Για να την καλωσορίσω, μιας και την έβλεπα απο κοντά πρώτη φορά, της έφτιαξα ένα κολιεδάκι.
Το κολιέ το έφτιαξα κυριολεκτικά μέσα σε 10 λεπτά και με ότι υλικά μου είχαν περισέψει.
Σε πράσινο χρώμα που συμβολίζει την ελπίδα, την αισιοδοξία, την ειρήνη.
Βέβαια, και η Βάγια ασχολείται με την κατασκευή κοσμημάτων και μου έδειξε φωτογραφίες απο μερικά που έχει φτιάξει.
Με βελονάκι πλεκτά σε αλυσίδα, με κορδόνια... υπέροχα όλα!
Της είπα, μάλιστα, να φτιάξει και blog, γιατί πραγματικά το χει.
Φιλενάδες μου, σας στέλνω πολλά νεραιδοφιλιά και σας καληνυχτίζω γλυκά.
